Αχιλλέας Δρογώσης

ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΟΥΡΟΔΟΧΟΥ ΚΥΣΤΗΣ

karkinos ourodoxou kysthsπηγή: www.medscape.com

karkinos ourodoxou kysthsπηγή: www.photoimmune.org

karkinos ourodoxou kysths 03πηγή: www.urologyfortmeyers.com

Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης είναι ένα κακόηθες νεόπλασμα που αναπτύσσεται στην ουροδόχο κύστη.

Αυτή είναι ένα κοίλο όργανο στο κάτω μέρος της κοιλιάς όπου συλλέγονται τα ούρα.

Συχνότητα καρκίνου της ουροδόχου κύστης

Είναι ο πιο συχνός καρκίνος του ουροποιητικού συστήματος και τέταρτος σε συχνότητα όλων των καρκίνων.

Προσβάλλει πιο συχνά τους άντρες με αναλογία άνδρες προς γυναίκες 3,8/1

Αίτια και παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη καρκίνου της ουροδόχου κύστης

Η ακριβής αιτιολογία δεν είναι γνωστή.

Υπάρχουν όμως παράγοντες κινδύνου οι οποίοι αυξάνουν τις πιθανότητες εμφάνισης του.

Αυτοί είναι:

  • Το κάπνισμα (είναι ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου)
  • Η ηλικία
  • Επαγγελματική έκθεση σε χημικές ουσίες (αφορά εργαζόμενους στην βιομηχανία επεξεργασίας δέρματος, υφασμάτων, ελαστικών, πετρελαίου και χρωμάτων)
  • Προηγηθείσα ακτινοβολία της πυέλου (2-4 φορές περισσότερος κίνδυνος)
  • Χρόνια λοιμώδης φλεγμονή
  • Σχιστοσωμίαση (πενταπλάσιος κίνδυνος)
  • Χημειοθεραπεία
  • Σύγχρονος καρκίνος ανωτέρου ουροποιητικού συστήματος

Συμπτώματα του καρκίνου της ουροδόχου κύστης

Το πιο συχνό σύμπτωμα είναι η ανώδυνη αιματουρία, η οποία μπορεί να εμφανίζεται σε επεισόδια με μεσοδιαστήματα καθαρών ούρων.

Γι' αυτό το λόγο είναι σημαντική, με το πρώτο επεισόδιο ή επίσκεψη στον ουρολόγο.

Άλλα λιγότερο συχνά συμπτώματα του καρκίνου της ουροδόχου κύστης είναι:

  • Συχνοουρία - επιτακτική ούρηση
  • Επώδυνη ούρηση
  • Αδυναμία - καταβολή
  • Απώλεια βάρους

Διάγνωση του καρκίνου της ουροδόχου κύστης

Χρειάζονται τα εξής:

  • Αναλυτικό ιστορικό
  • Κλινική εξέταση
  • Γενική εξέταση ούρων
  • Κυστεοσκόπηση
  • Κυτταρολογική εξέταση ούρων (για ανεύρεση καρκινικών κυττάρων)
  • Αξονική τομογραφία άνω και κάτω κοιλίας

Θεραπεία

Εξαρτάται από το στάδιο της νόσου, την επιθετικότητα των καρκινικών κυττάρων και τη γενική κατάσταση υγείας του ασθενή.

Για επιφανειακούς όγκους

Γίνεται θεραπεία με διουρηθρική αφαίρεση του όγκου τα ιστοτεμάχια του οποίου στέλνονται για παθολογοανατομική εξέταση.

Μπορεί να χρειαστεί να γίνει συμπληρωματική ενδοκυστική θεραπεία με χημειοθεραπευτικά ή ανοσοδιεγερτικά φάρμακα.

Για διηθητικούς όγκους σε προχωρημένο στάδιο

Χρειάζεται ριζική κυστεκτομή και εκτροπή των ούρων.

Μετά την επέμβαση, αν βρεθεί νόσος σε λεμφαδένες, απαιτείται συστηματική θεραπεία.

Σε ασθενείς που η γενική κατάσταση της υγείας τους δεν επιτρέπει την κυστεκτομή ή που αρνούνται την χειρουργική επέμβαση επιλέγεται συνδυασμός διουρηθρικής εκτομής, χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας.